(J 10, 1-10) Jezus powiedział: "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem.
Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je.
A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych."
Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił.
Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam:
Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami,
a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony - wejdzie i wyjdzie i znajdzie pastwisko.
Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć.
Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie, i miały je w obfitości.
Witam wszystkich serdecznie i zapraszam na spotkania ze mną i z moją książką - "Zwiastunowi z Gór" - w przeddzień dwunastej rocznicy kanonizacji Świętego Jana Pawła II, do Radzymina, do parafii, której nasz Ojciec Święty jest Patronem.
Nigdy wcześniej nie byłam w Radzyminie i ogromnie się cieszę, że będę miała możliwość dzielić się świadectwem osobistych spotkań z naszym umiłowanym Papieżem
w tym miejscu, w którym w sierpniu 1920 roku rozgrywała się bitwa Polaków broniących swojej Ojczyzny i całej Europy przed zalewem bolszewickiej czerwonej zarazy.
Dzięki interwencji Najświętszej Maryi Panny 15 sierpnia nastąpił wyraźny przełom. Napastnicy byli przerażeni nieziemską, ogromną Postacią Kobiety - Maryi, która tarczą osłaniała Polaków, godzące w Nią pociski odbijały się i niszczyły wojska bolszewickie.
Jan Paweł II - urodzony 18 maja 1920 roku, na trzy miesiące przed Cudem nad Wisłą - odwiedził Radzymin w czerwcu 1999 roku i z wielkim szacunkiem rozmawiał
z kilkoma, żyjącymi jeszcze w tym czasie, żołnierzami Bitwy Warszawskiej. 
Przez całą niedzielę, 26 kwietnia, w Sanktuarium Świętego Jana Pawła II, będę dzielić się świadectwem Pierwszej Oazy Rzymskiej przeżywanej w sierpniu 1979 roku w Wiecznym Mieście, w Castel Gandolfo i innych miejscach - na zaproszenie i u boku naszego Ojca Świętego. Opowiem krótko o nieprzemijających wartościach każdego słowa, gestu - wszystkiego, czym naszą studwudziestoosobową grupę oazowiczów z Polski obdarował nasz cudowny Gospodarz - Karol Wojtyła, nazywany przez nas Zwiastunem z Gór.
To były homilie podczas Eucharystii sprawowanej dla naszej grupy oazowej, a także prywatne rozmowy, żartobliwe dialogi przy ognisku, śpiewanie, śmiech i czasem łza tęsknoty...
Wspominanie umiłowanej Ojczyzny, Polski...
%20Przed%20Msza%CC%A8%20s%CC%81w..,%20Ogrody%20Castel%20Gandolfo,%2012.VIII.1979%20-%20autor%20Ryszard%20Friedrich(Student).jpg)
%20Przed%20Msza%CC%A8%20s%CC%81w..,%20Ogrody%20Castel%20Gandolfo,%2012.VIII.1979%20-%20autor%20Ryszard%20Friedrich(Student).jpg)
Po każdej Mszy Świętej zapraszam do stołu z książkami - chętnie porozmawiam, odpowiem na pytania i, jeśli będzie takie życzenie czytelników, wpiszę dedykację.
Gorąco wszystkich pozdrawiam. Do zobaczenia w Radzyminie :))) Joasia Jurkiewicz
Ojciec Święty Jan Paweł II - Warszawa Praga, 13 czerwca 1999 - przemówienie, fragmenty
Drodzy Bracia i Siostry (...)
Przed chwilą nawiedziłem Radzymin, miejsce szczególnie ważne w naszej historii narodowej.
Ciągle żywa jest w naszych sercach pamięć o Bitwie Warszawskiej, która miała miejsce w tej okolicy w miesiącu sierpniu 1920 roku. Mogłem spotkać jeszcze dzisiaj niektórych bohaterów tej historycznej bitwy o naszą i waszą wolność. Naszą i Europy.
Było to wielkie zwycięstwo wojsk polskich, tak wielkie, że nie dało się go wytłumaczyć
w sposób czysto naturalny i dlatego zostało nazwane Cudem nad Wisłą.
To zwycięstwo było poprzedzone żarliwą modlitwą narodową. Episkopat Polski, zebrany
na Jasnej Górze, poświęcił cały naród Najświętszemu Sercu Jezusa i oddał go pod opiekę Maryi Królowej Polski.
Myśl nasza kieruje się dzisiaj ku tym wszystkim, którzy pod Radzyminem i w wielu innych miejscach tej historycznej bitwy oddali swoje życie broniąc Ojczyzny i jej zagrożonej wolności. Myślimy o żołnierzach, oficerach... Myślimy o Wodzu. O wszystkich, którym zawdzięczamy to zwycięstwo po ludzku.
Wspominamy, między innymi, bohaterskiego Kapłana, Ignacego Skorupkę, który zginął niedaleko stąd, pod Ossowem.
Dusze wszystkich poległych polecamy Miłosierdziu Bożemu.
O wielkim Cudzie nad Wisłą przez całe lata trwała zmowa milczenia, jak już powiedział ksiądz biskup. Na nową diecezję Warszawsko - Praską Opatrzność Boża niejako nakłada dzisiaj obowiązek podtrzymywania pamięci tego wielkiego wydarzenia dziejach naszego Narodu i całej Europy, jakie miało miejsce po wschodniej stronie Warszawy.
(...) Witaj, umiłowana Ziemio Mazowiecka ze swoją bogatą tradycją religijną i ze swoją chwalebną historią.
(...) W Kościele w Polsce zawsze żywa była cześć dla Eucharystii i wielkie przywiązanie wiernych do niedzielnego uczestnictwa we Mszy Świętej.
Na progu trzeciego tysiąclecia proszę wszystkich moich Rodaków - zachowajcie tę dobrą tradycję. Szanujcie Boże przykazanie o świętowaniu Dnia Pańskiego. Niech ten dzień będzie naprawdę pierwszym ze wszystkich dni i pierwszym ze wszystkich dni i pierwszym ze wszystkich świąt. Dawajcie wyraz waszej miłości do Chrystusa i do braci biorąc udział
w niedzielnej Uczcie Nowego Przymierza - w Eucharystii.
Zwracam się tu w sposób szczególny do rodziców, aby podtrzymywali i pielęgnowali piękny chrześcijański zwyczaj uczestniczenia we Mszy Świętej wspólnie ze swoimi dziećmi.
Niech żywe będzie w sercach dzieci i młodzieży poczucie tego obowiązku.
Niech łaska miłości, którą otrzymujemy przyjmując Chleb Eucharystyczny, umacnia więzi rodzinne. Niech stanie się źródłem apostolskiego dynamizmu rodziny chrześcijańskiej.
(...) Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje Zmartwychwstanie i zjednoczeni
w miłości, która od Ciebie pochodzi, oczekujemy Twego przyjścia w Chwale. Amen!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz